czwartek, 7 stycznia 2010

Placki ziemniaczane



Nie lubię obierać ziemniaków. Po prostu nie lubię. Mam takie wspomnienie z dzieciństwa: wracam ze szkoły do domu. Ze starszym bratem. Rzucamy w kąt tornistry i worki z kapciami i zaczynamy walkę wręcz, o to, kto dzisiaj obiera ziemniaki. Zazwyczaj ja przegrywałam...
Zdarza się jednak czasami, naprawdę bardzo rzadko, że odwiedza Was miły gość z drugiego krańca świata. Uśmiechnięty, opalony i pełny pozytywnej energii, którą jakoś trzeba spożytkować. Na przykład obierając ziemniaki.





Pół kilo startych na drobnej tarce ziemniaków nie wygląda może zbyt zachęcająco, ale jeśli je zalać wrzącym mlekiem, przełożyć na sitko i dokładnie odcisnąć, a następnie wymieszać z jajkiem, dwiema łyżkami mąki i doprawić odrobiną soli, otrzymujemy wielce obiecującą ziemniaczaną masę, którą wystarczy usmażyć małymi porcjami na rozgrzanym oleju. Mamy oto cudownie chrupiące, złociste ziemniaczane placki i róbcie z nimi, co chcecie. Posypcie je cukrem, polejcie śmietaną. Podajcie z sosem grzybowym, lub zawiesistym sosem ze świeżych pomidorów.
Najbardziej lubię wersję z kwaśną śmietaną i kawiorem. Z lekkim winem musującym. Iście karnawałowe danie.

15 komentarzy:

majana pisze...

Lubię placuszki ziemniaczane :)
Kiedyś jako dziecko lubiłam ze śmietaną i cukrem, teraz jakoś tak z ketchupem:)
Pozdrawiam!:)

PATI pisze...

BEATKO A ZALANIE MLEKIEM CO POWODUJE W TEJ MASIE BO PIERWSZY RAZ TAKI PRZEPIS CZYTAM.PLACUSZKI SA BARDZIEJ PULCHNE CZY JAK CZY SMACZNIEJSZE ????CHETNIE SPRUBÓJE.POZDR.

KucharzyTrzech pisze...

Uwielbiam placki ziemniaczane, jutro u mnie będą na obiad :))
Pozdrawiam
www.kucharzytrzech.blogspot.com

Warszawianka pisze...

Witaj!
Jakże smakowicie wyglądają te Twoje placuszki,aż ślinka leci, no właśnie tylko ta robota...
Pozdrawiam Teresa

Beata Lipov pisze...

Pati, to sprawdzony przepis niani moich dzieci. Sparzone mlekiem ziemniaki nie ciemnieją i placki są delikatniejsze.

Lady Aga pisze...

Ciekawy pomysł z tym mlekiem.
Ale wy zawsze jesteście eleganccy przy tym gotowaniu fiu fiu:D


Pozdrawiam

PATI pisze...

No to rewelacja,fantastycznie.Sprzedam przepis tesciowej ;;;))OD lat ubolewamy w kuchni nad czarniejacą masą ziemniaczana w krotkim czasie.Cos nowego dla mnie...dzieki wielkie.Cuda i pysznosci u Ciebie.Pozdrawiam.

An-na pisze...

I moje ulubione! Miały być w sylwestra na kolację, ze śmietaną i kawiorem albo z łososiem. Będą jutro albo pojutrze. Tylko mleko to dla mnie nowość, ale wypróbuję :)

Piękne zdjęcia!
Pozdrawiam cały Lawendowy Dom :)

Liska pisze...

"Uśmiechnięty, opalony i pełny pozytywnej energii, którą jakoś trzeba spożytkować" i nieświadomy tego, co go czeka ;D Wygląda na to, że dawniej wszystkie dzieciaki po szkole musiały obierać ziemniaki. Moje były zwykle po obieraniu kwadratowe. Mój brat w tym czasie zmywał naczynia zużywając niemal całą butelkę drogocennego Ludwika. Mama miała później co robić :)

zuzamoll pisze...

...rekawy prosze podciagnac :)

Beata Lipov pisze...

Takie czasy Lisko, takie czasy.

Beata Lipov pisze...

Zuza, Ci mężczyźni tylko myślą, jak dobrze wyglądać.

Violetka pisze...

Mmmm placki ziemniaczane...nawiększy rarytas w moim rodzinnym domu :) Do dzisiaj wszyscy się zjezdzają, gdy mam serwuje placki :)

Ela pisze...

Beato usmialam sie, bo i u mnie taka walka byla na porzadku dziennym :) Ja tez przegrywalam (w koncu brat o 6 lat straszy ;) i przyznam, ze dzieki temu weszlam w taka wprawe, ze ziemniaki obieram z przyjemnoscia. Choc pewnie duze znaczenie ma, ze my prawie ziemnikow nie jemy ( a jak juz to ze skorka :D). Pozdrawiam serdecznie!

Jolasik pisze...

Jeśli mogę wtrącić kilka słów, to przyznam się, że o mleku nie słyszałam, ale sprawdzę:). Uwielbiałam za to dodatek do placków, jaki robiła moja babcia - ser biały wymieszać jak na twarożek ze śmietaną, dodać dymkę lub szczypiorek, szczyptę ostrej papryki mielonej, szczyptę świeżo zmielonego pieprzu i dosolić do smaku (może brzmi dziwnie, ale ja i moje dzieci strasznie to lubimy)

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails